فرموده « 1 » : قوله عزّ و جلّ « 2 » ، شَياطِينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً . و جايى ديگر ايشان را در دايرهء انعام معدود گردانيده و به چهارپايان مانند كرده « 3 » و فرمود « 4 » : أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ ، بَلْ هُمْ أَضَلُّ . و چون در اين « 5 » كتاب ذكر هر « 6 » طايفه و بيان اخلاق ايشان به قدر امكان « 7 » تقرير افتاده است « 8 » ، ذكر جماعتى « 9 » بداصل « 10 » بداعتقاد « 11 » لئيم‌ظفر « 12 » كه جزاى احسان اسائت واجب « 13 » بينند « 14 » و به « 15 » بىاعتقادى و قصور ديانت و وفور دنائت « 16 » مخصوص باشند واجب بيند « 17 » ، بمشية اللّه و عونه « 18 » . حكايت ( 1 ) مؤلف كتاب الفرج بعد الشدة قاضى « 19 » محسن تنوخى چنين آورده است كه سيد حسين موسى كه نقيب السادات بغداد بود چنين گفت كه : مرا وقتى مسافرى عزيز رسيد ، و او مردى صاحب تجربه « 20 » بود و وقايع روزگار ديده و گرم و سرد ايام چشيده « 21 » . اتفاق افتاد كه ما را دوستى ضيافت كرد و

--> ( 1 ) - مج : فرمود ، مپ 2 : بدان ناطق است ( 2 ) - مپ 2 : قوله تعالى ، مج : عز من قائل ( 3 ) - مج + بلكه مرتبه ايشان را از آن نازل‌تر گردانيده ( 4 ) - مج : چنان كه بيان كرده است قوله عز من قائل ( 5 ) - متن - اين ( 6 ) - مپ 2 + دو ( 7 ) - متن و مپ 2 - و بيان اخلاق ايشان به قدر امكان ( 8 ) - متن : كرده‌اند ، مپ 2 - تقرير افتاده است + و ، مج + اين يك باب در ( 9 ) - مپ 2 : جماعت ( 10 ) - مپ 2 و مج + و ( 11 ) - مج : بىاعتقاد ( 12 ) - مج - لئيم ظفر ( 13 ) - متن - اسائت واجب ( 14 ) - مپ 2 : كه خداى را نشناسند ( 15 ) - متن - به ( 16 ) - متن : آن ( 17 ) - مپ 2 : واجب بود + ايراد كردن ، مج : بتحرير مىپيوندد ( 18 ) - مپ 2 : بعون اللّه تعالى ( 19 ) - مپ 2 و مج + امام ( 20 ) - مج : باتجربه ( 21 ) - مپ 2 - و گرم و سرد ايام چشيده ، مج + وقتى